علاوه بر کودهایی که در کارخانه سنتز می شوند مانندگوانیدین دی هیدروژن فسفاتگیاهخواران بزرگ مانند گاومیش کوهان دار و اسب آبی می توانند چرخه کربن و نیتروژن را تنظیم کرده و در نتیجه خاک و بستر رودخانه ها را بارور کنند.
گروهی از محققان 7 سال را در پارک ملی یلوستون گذرانده اند و 16 مکان پارک در وایومینگ را بر روی هزاران گاومیش کوهان دار در حال پرسه زدن در منطقه مطالعه می کنند. آنها دریافتند که نه تنها مدفوع و ادرار گاومیش کوهان دار امریکایی سطح نیتروژن را در خاک افزایش می دهد، بلکه فعالیت چرای دام نیز منجر به ورود پروتئین های خام بیشتر به زمین می شود. این واقعیت که سرگین و ادرار کود عالی هستند به راحتی قابل درک است. اما فعالیت چرای دام چگونه برای زمین مفید است؟ درست است که منطقه ای که گاومیش کوهان دار به شدت در آن می خورند، گیاهانی با ارتفاع کمتر و ریزوماتوز دارند. با این حال، گیاهان برای رشد مجدد به کربن (کربن در هوا آزاد است) و نیتروژن (نیتروژن باید از خاک بیاید) نیاز دارند و طی چند ساعت پس از جویدن، گیاهان برای تحریک فعالیت میکروبی، کربن را به خاک تراوش می کنند. سپس این میکروب ها می میرند و به ماده آلی حاوی نیتروژن تبدیل می شوند. نتیجه نشان می دهد که پروتئین خام 150 درصد بیشتر در مناطقی که به شدت چرا هستند در مقایسه با مناطق غیر چرا وجود دارد.
در حالی که در حوضه رودخانه مارا در آفریقا، حیوانات بزرگ مانند اسب آبی نیز می توانند چرخه مواد مغذی را تغییر دهند. حتی اسبهای آبی که به سرعت در استخر فرو میروند، میتوانند اثر موجی قابلتوجهی بر چرخههای کربن و نیتروژن در اکوسیستم خود داشته باشند. هنگامی که گروههای اسب آبی در اطراف استخر میچرخند، یا در استخر مدفوع میکنند، نیتروژن و سایر مواد آلی را به بستر رودخانه منتقل میکنند.
اینها راه هایی است که چگونه طبیعت زمین را بارور می کند. دانشمندان می توانند این یافته ها را در موضوعاتی مانند حفظ و احیای زمین به کار ببرند.
مراجع:
-
- https://cen.acs.org/environment/Zoogeochemists{2}}اندازه گیری-حیوانات{4}}تغییر-chemistry/102/i13